VIII Niedziela Zwykła w roku C

Z obfitości serca mówią usta - Łk 6,39-45

 

 

³⁹ Opowiedział im też przypowieść: «Czy może niewidomy prowadzić niewidomego? Czy nie wpadną w dół obydwaj?

 ⁴⁰ Uczeń nie przewyższa nauczyciela. Lecz każdy, dopiero w pełni wykształcony, będzie jak jego nauczyciel.

 ⁴¹ Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz?

 ⁴² Jak możesz mówić swemu bratu: "Bracie, pozwól, że usunę drzazgę, która jest w twoim oku", gdy sam belki w swoim oku nie widzisz? Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka swego brata.

 ⁴³ Nie jest dobrym drzewem to, które wydaje zły owoc, ani złym drzewem to, które wydaje dobry owoc.

 ⁴⁴ Po owocu bowiem poznaje się każde drzewo; nie zrywa się fig
z ciernia ani z krzaka jeżyny nie zbiera się winogron.

 ⁴⁵ Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro,
a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta.

 

 

Iz 9:16 Zwodzicielami się stali przywódcy tego narodu, a ci, którym przewodzą, zgubili się. 

Iz 56:10 Stróże jego są wszyscy ślepi, niczego nie widzą. Oni wszyscy to nieme psy, niezdolne do szczekania; marzą sennie, wylegują się, lubią drzemać. 

Mt 15:14 Zostawcie ich! To są ślepi przewodnicy ślepych. Lecz jeśli ślepy ślepego prowadzi, obaj w dół wpadną». 

Mt 23:16-26 Biada wam, przewodnicy ślepi, którzy mówicie: Kto by przysiągł na przybytek, to nic nie znaczy; lecz kto by przysiągł na złoto przybytku, ten jest związany przysięgą. 

Rz 2:19 a jesteś przeświadczony, żeś przewodnikiem ślepych, światłością dla tych, którzy są w ciemności, 

1Tm 6:3-5 Jeśli ktoś naucza inaczej i nie trzyma się zdrowych słów Pana naszego Jezusa Chrystusa oraz nauki zgodnej z pobożnością, 

2Tm 3:13 Tymczasem ludzie źli i zwodziciele będą się dalej posuwać ku temu, co gorsze, błądząc i innych w błąd wprowadzając. 

Jer 6:15 Okryci są hańbą, ponieważ postępowali obrzydliwie. Co więcej, zupełnie się nie wstydzą, dlatego upadną wśród tych, co mają upaść, runą, gdy ich nawiedzę» wyrocznia Pana. 

Jer 8:12 Wstydzić się powinni, że popełniali obrzydliwość; odrzucili jednak wszelki wstyd i nie potrafią się rumienić. Dlatego upadną wśród tych, którzy padać będą, runą w czasie, gdy ich nawiedzę mówi Pan. 

Jer 14:15 Dlatego to mówi Pan o prorokach, którzy mimo że ich nie posłałem przepowiadają w imię moje tymi słowami: "Miecza i głodu nie będzie w tym kraju". Od miecza i od głodu poginą ci prorocy. 

Jer 14:16 Ludzie zaś, którym oni przepowiadają, będą wyrzuceni na ulice Jerozolimy jako ofiary głodu i miecza. Nikt ich nie pochowa, ani ich żon, ani ich synów, ani ich córek, i wyleję na nich ich własną nieprawość». 

Mi 3:6 Przeto noc będzie dla was bez widzenia i ciemność dla was bez wieszczby; zajdzie słońce nad prorokami i zaćmi się dzień nad nimi. 

Mi 3:7 Zawstydzą się wtedy widzący, wieszczkowie się zarumienią, i zasłonią wszyscy swe brody, bo nie będzie Bożej odpowiedzi. 

Mt 23:33 Węże, plemię żmijowe, jak wy możecie ujść potępienia w piekle? 

 

 

Mt 10:25 Wystarczy, jeśli uczeń będzie jak jego nauczyciel, a sługa jak pan jego. Jeśli pana domu przezwali Belzebubem, o ileż bardziej jego domowników tak nazwą. 

J 13:16 Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Sługa nie jest większy od swego pana ani wysłannik od tego, który go posłał. 

J 15:20 Pamiętajcie na słowo, które do was powiedziałem: "Sługa nie jest większy od swego pana". Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować. Jeżeli moje słowo zachowali, to i wasze będą zachowywać. 

Mt 23:15 Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo obchodzicie morze i ziemię, żeby pozyskać jednego współwyznawcę. A gdy się nim stanie, czynicie go dwakroć bardziej winnym piekła niż wy sami.

Mt 10:24 Uczeń nie przewyższa nauczyciela ani sługa swego pana.

 

 

Mt 7:3-5 Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz? 

Rz 2:1 Przeto nie możesz wymówić się od winy, człowiecze, kimkolwiek jesteś, gdy zabierasz się do sądzenia. W jakiej bowiem sprawie sądzisz drugiego, w tej sam na siebie wydajesz wyrok, bo ty czynisz to samo, co osądzasz. 

Rz 2:21-24 Ty, który uczysz drugich, sam siebie nie uczysz. Głosisz, że nie wolno kraść, a kradniesz. 

2Sm 12:5-7 Dawid oburzył się bardzo na tego człowieka i powiedział do Natana: «Na życie Pana, człowiek, który tego dokonał, jest winien śmierci. 

2Sm 20:9-10 Joab przemówił do Amasy: «Jak zdrowie, mój bracie?» Joab ujął przy tym Amasę prawą ręką za brodę, aby go ucałować. Amasa nie zwrócił jednak uwagi na miecz w drugiej ręce Joaba. Ten pchnął go nim w podbrzusze tak, że wnętrzności wylały się na ziemię. Drugiego ciosu nie potrzeba było zadawać, bo Amasa umarł. Joab i Abiszaj, brat jego, puścili się w pogoń za Szebą, synem Bikriego. 

1Krl 2:32 A Pan zrzuci na niego odpowiedzialność za to, że zamordował dwóch ludzi zacnych i lepszych od niego, bez wiedzy mego ojca, Dawida; zabił mieczem Abnera, syna Nera, wodza wojska izraelskiego, i Amasę, syna Jetera, wodza wojska judzkiego. 

Ps 36:2 Bo jego własne oczy zbyt mu schlebiają, by znaleźć swą winę i ją znienawidzić. 

Jer 17:9 Serce jest zdradliwsze niż wszystko inne i niepoprawne któż je zgłębi? 

Ez 18:28 Zastanowił się i odstąpił od wszystkich swoich grzechów, które popełniał, i dlatego na pewno żyć będzie, a nie umrze. 

J 8:7 A kiedy w dalszym ciągu Go pytali, podniósł się i rzekł do nich: «Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci na nią kamień». 

J 8:40-44 Teraz usiłujecie Mnie zabić, człowieka, który wam powiedział prawdę usłyszaną u Boga. Tego Abraham nie czynił. 

Jk 1:24 Bo przyjrzał się sobie, odszedł i zaraz zapomniał, jakim był. 

 

 

Łk 13:15 Pan mu odpowiedział: «Obłudnicy, czyż każdy z was nie odwiązuje w szabat wołu lub osła od żłobu i nie prowadzi, by go napoić? 

Mt 23:13-15 Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo zamykacie królestwo niebieskie przed ludźmi. Wy sami nie wchodzicie i nie pozwalacie wejść tym, którzy do niego idą. 

Dz 8:21 Nie masz żadnego udziału w tym dziele, bo serce twoje nie jest prawe wobec Boga. 

Dz 13:10 «O, synu diabelski, pełny wszelkiej zdrady i wszelkiej przewrotności, wrogu wszelkiej sprawiedliwości, czyż nie zaprzestaniesz wykrzywiać prostych dróg Pańskich? 

Łk 22:32 ale Ja prosiłem za tobą, żeby nie ustała twoja wiara. Ty ze swej strony utwierdzaj twoich braci». 

Ps 50:16-21 A do grzesznika Bóg mówi: «Czemu wyliczasz moje przykazania i masz na ustach moje przymierze 

Ps 51:9-13 Odwróć oblicze swe od moich grzechów i wymaż wszystkie moje przewinienia! 

Mt 26:75 Wspomniał Piotr na słowo Jezusa, który mu powiedział: «Zanim kogut zapieje, trzy razy się Mnie wyprzesz». Wyszedł na zewnątrz i gorzko zapłakał. 

Dz 2:38 «Nawróćcie się powiedział do nich Piotr i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a weźmiecie w darze Ducha Świętego. 

Rz 2:1 Przeto nie możesz wymówić się od winy, człowiecze, kimkolwiek jesteś, gdy zabierasz się do sądzenia. W jakiej bowiem sprawie sądzisz drugiego, w tej sam na siebie wydajesz wyrok, bo ty czynisz to samo, co osądzasz. 

Rz 2:21 Ty, który uczysz drugich, sam siebie nie uczysz. Głosisz, że nie wolno kraść, a kradniesz. Mówiąc, że nie wolno cudzołożyć, cudzołożysz? Który brzydzisz się bożkami, okradasz świątynie? 

2Kor 5:18 Wszystko zaś to pochodzi od Boga, który pojednał nas z sobą przez Chrystusa i zlecił na posługę jednania. 

Mt 6:22 Światłem ciała jest oko. Jeśli więc twoje oko jest zdrowe, całe twoje ciało będzie w świetle. 

Mt 6:23 Lecz jeśli twoje oko jest chore, całe twoje ciało będzie w ciemności. Jeśli więc światło, które jest w tobie, jest ciemnością, jakże wielka to ciemność! 

2Tm 2:21 Jeśliby więc ktoś oczyścił siebie samego z tego wszystkiego, będzie naczyniem zaszczytnym, poświęconym, pożytecznym dla właściciela, przygotowanym do każdego dobrego czynu. 

2P 1:9 Komu bowiem ich brak, jest ślepym krótkowidzem i zapomniał o oczyszczeniu z dawnych swoich grzechów. 

Ap 3:17 Ty bowiem mówisz: "Jestem bogaty", i "wzbogaciłem się", i "niczego mi nie potrzeba", a nie wiesz, że to ty jesteś nieszczęsny i godzien litości, i biedny i ślepy, i nagi. 

Ap 3:18 Radzę ci kupić u mnie złota w ogniu oczyszczonego, abyś się wzbogacił, i białe szaty, abyś się oblókł, a nie ujawniła się haniebna twa nagość, i balsamu do namaszczenia twych oczu, byś widział. 

 

 

Ps 92:12-14 Sprawiedliwy zakwitnie jak palma, rozrośnie się jak cedr na Libanie. 

Iz 5:4 Co jeszcze miałem uczynić winnicy mojej, a nie uczyniłem w niej? Czemu, gdy czekałem, by winogrona wydała, ona cierpkie dała jagody? 

Iz 61:3 by rozweselić płaczących na Syjonie, aby im wieniec dać zamiast popiołu, olejek radości zamiast szaty smutku, pieśń chwały zamiast zgnębienia na duchu. Nazwą ich terebintami sprawiedliwości, szczepieniem Pana dla Jego rozsławienia. 

Jer 2:21 A Ja zasadziłem ciebie jako szlachetną latorośl winną, tylko szczep prawdziwy. Jakże więc zmieniłaś się w dziki krzew, zwyrodniałą latorośl? 

Mt 3:10 Już siekiera do korzenia drzew jest przyłożona. Każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, będzie wycięte i w ogień wrzucone. 

Mt 7:16-20 Poznacie ich po ich owocach. Czy zbiera się winogrona z ciernia, albo z ostu figi? 

Mt 12:33 Albo uznajcie, że drzewo jest dobre, wtedy i jego owoc jest dobry, albo uznajcie, że drzewo jest złe, wtedy i owoc jego jest zły; bo z owocu poznaje się drzewo. 

 

Gal 5:19-23 Jest zaś rzeczą wiadomą, jakie uczynki rodzą się z ciała: nierząd, nieczystość, wyuzdanie, 

Tt 2:11 Ukazała się bowiem łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom 

Jk 3:12 Czy może, bracia moi, drzewo figowe rodzić oliwki albo winna latorośl figi? Także słone źródło nie może wydać słodkiej wody. 

Jud 1:12 Ci właśnie na waszych agapach są zakałami, bez obawy oddają się rozpuście... samych siebie pasą... obłoki bez wody wiatrami unoszone... drzewa jesienne nie mające owocu, dwa razy uschłe, wykorzenione... 

 

 

Ps 37:30 Usta sprawiedliwego głoszą mądrość i język jego mówi to, co słuszne. 

Ps 37:31 Prawo jego Boga jest w jego sercu, a jego kroki się nie zachwieją. 

Ps 40:8-10 Jest moją radością, mój Boże, czynić Twoją wolę, a Prawo Twoje mieszka w moim wnętrzu». 

Ps 71:15-18 Moje usta będą głosić Twoją sprawiedliwość, przez cały dzień Twoją pomoc: bo nawet nie znam jej miary. 

Prz 10:20 Język prawego jest srebrem wybornym, a serce złych mało co warte. 

Prz 10:21 Wargi sprawiedliwego prowadzą wielu, lecz głupcy umrą z nierozsądku. 

Prz 12:18 Nierozważnie mówić to ranić jak mieczem, a język mądrych lekarstwem. 

Prz 15:23 Odpowiedź ust własnych cieszy człowieka, jak miłe jest zdanie stosowne! 

Prz 22:17 Słowa Mędrców. Nadstaw ucha i słuchaj słów mędrców, nakłoń swe serce ku mojej nauce, 

Prz 22:18 bo dobrze, gdy w sercu je chowasz, gdy stale je widać na twoich wargach. 

Mt 12:35 Dobry człowiek z dobrego skarbca wydobywa dobre rzeczy, zły człowiek ze złego skarbca wydobywa złe rzeczy. 

J 7:38 Jak rzekło Pismo: Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza». 

Ef 4:29 Niech nie wychodzi z waszych ust żadna mowa szkodliwa, lecz tylko budująca, zależnie od potrzeby, by wyświadczała dobro słuchającym. 

Ef 5:3 O nierządzie zaś i wszelkiej nieczystości albo chciwości niechaj nawet mowy nie będzie wśród was, jak przystoi świętym, 

Ef 5:4 ani o tym, co haniebne, ani o niedorzecznym gadaniu lub nieprzyzwoitych żartach, bo to wszystko jest niestosowne. Raczej winno być wdzięczne usposobienie. 

Ef 5:19 przemawiając do siebie wzajemnie w psalmach i hymnach, i pieśniach pełnych ducha, śpiewając i wysławiając Pana w waszych sercach. 

Kol 4:6 Mowa wasza, zawsze miła, niech będzie zaprawiona solą, tak byście wiedzieli, jak należy każdemu odpowiadać. 

2Kor 4:6 Albowiem Bóg, Ten, który rozkazał ciemnościom, by zajaśniały światłem, zabłysnął w naszych sercach, by olśnić nas jasnością poznania chwały Bożej na obliczu Chrystusa. 

2Kor 4:7 Przechowujemy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas. 

Ef 3:8 Mnie, zgoła najmniejszemu ze wszystkich świętych, została dana ta łaska: ogłosić poganom jako Dobrą Nowinę niezgłębione bogactwo Chrystusa 

Kol 3:16 Słowo Chrystusa niech w was przebywa z całym swym bogactwem: z wszelką mądrością nauczajcie i napominajcie samych siebie przez Pslmy, hymny, pieśni pełne ducha, pod wpływem łaski śpiewając Bogu w waszych sercach.  

Hbr 8:10 Takie jest przymierze, które zawrę z domem Izraela w owych dniach, mówi Pan. Dam prawo moje w ich myśli, a na sercach ich wypiszę je, i będę im Bogiem, a oni będą Mi ludem. 

Ps 12:2-4 Wszyscy mówią kłamliwie do bliźniego, mówią podstępnymi wargami i z sercem obłudnym. 

Ps 41:6 A jeśli przychodzi któryś odwiedzić, mówi puste słowa, w sercu swym złość gRzadzi, a skoro wyjdzie za drzwi, wypowiada ją. 

Ps 41:7 Szepcą przeciw mnie wszyscy, co mnie nienawidzą i obmyślają moją zgubę: 

Ps 52:2-4 zamyślasz zgubę, twój język jest jak ostra brzytwa, sprawco podstępu. 

Ps 59:7 Oto się chełpią swoimi ustami; na ich wargach obelgi: «Któż bowiem słyszy?» 

Ps 59:12 Grzech na ich ustach: to słowo ich warg. Niech spęta ich własna pycha, za złorzeczenia i kłamstwa, które rozgłaszają. 

Ps 64:3-8 Oni ostrzą jak miecz swe języki, a gorzkie słowa kierują jak strzały, 

Ps 140:5 Pyszni sidło na mnie skrycie zastawiają: złoczyńcy rozciągają powrozy, umieszczają pułapki na mojej drodze. 

Dz 5:3 «Ananiaszu powiedział Piotr dlaczego szatan zawładnął twym sercem, że skłamałeś Duchowi Świętemu i odłożyłeś sobie część zapłaty za ziemię? 

Dz 8:19-23 «Dajcie i mnie tę władzę powiedział aby każdy, na kogo włożę ręce, otrzymał Ducha Świętego». 

Rz 3:13 Grobem otwartym jest ich gardło, językiem swoim knują zdradę, jad żmijowy pod ich wargami, 

Rz 3:14 ich usta pełne są przekleństwa i goryczy; 

Jk 3:5-8 Tak samo język, mimo że jest małym członkiem, ma powód do wielkich przechwałek. Oto mały ogień, a jak wielki las podpala. 

Jud 1:15 aby dokonać sądu nad wszystkimi i ukarać wszystkich bezbożników za wszystkie bezbożne uczynki, przez które okazywała się ich bezbożność, i za wszystkie twarde słowa, które wypowiadali przeciwko Niemu grzesznicy bezbożni». 

Mt 12:34-37 Plemię żmijowe! Jakże wy możecie mówić dobrze, skoro źli jesteście? Przecież z obfitości serca usta mówią. 

Klemens Aleksandryjski, Pedagog 1,3,9

Wypada, abyśmy odpłacili się miłością Temu, który z miłością wiedzie nas ku lepszemu życiu, byśmy żyli wedle nakazów Jego woli, nie tylko wypełniając Jego nakazy i unikając tego, co zakazuje, ale także uciekając od jednych przykładów, wypełniając natomiast jak naj­dokładniej inne dla upodobnienia się do dzieła Zbawicie­la, by spełniły się słowa: „Na obraz i podobieństwo” (Rdz 1,26).

Pędząc jednak życie jakoby w głębokich ciemnościach, potrzebujemy dokładnego i nieomylnego przewodnika. Najlepszy jednak przewodnik to nie ślepiec - jak mówi Pismo - który innych ślepców prowadzi w przepaść (Mt 15,14), ale Logos, który dokładnie widzi i który przenika głębiny serca. I podobnie jak niema światła, które by nie oświecało, ani przedmiotu w ruchu, który by innych nie poruszał, ani też miłującego, który by nie kochał, tak też nie ma dobra, które by nie chciało czynić dobrze i nie prowadziłoby ku zbawieniu.

Ukochajmy więc czynem przykazania Pańskie, bo sam Logos, stawszy się widzialnie ciałem, okazał, że ta sama cnota dotyczy życia czynnego i kontemplacyjnego. Przyj­mijmy więc Logos jako prawo, uznajmy, że Jego prawa i Jego rady stanowią najszybszą i najkrótszą drogę ku wieczności; wypełnia sieje bowiem z przekonania, a nie ze strachu.

 

Jan Kasjan, Rozmowy 4,20,1n

Nareszcie wstyd nam powiedzieć, że bardzo wielu widzimy takich, co niby wyrzekli się wszystkiego, ale najoczywiściej z dawnych przywar i obyczajów niczego nie zmienili, z wyjątkiem chyba stanu świeckiego i szaty. Chcieliby zbierać pieniądze, których przedtem nawet nie posiali, lub przynajmniej nie przestają przechowywać tych, które dawniej do nich należały; albo - co smutniej­sze - pragną je jeszcze pomnożyć...

Tacy, gdyby prawdziwie dążyli do doskonałości, stara­liby się raczej wszystkimi siłami, by wyzuć się nie tylko z pieniędzy, lecz także z wszystkich dawniejszych skłon­ności i zajęć, a potem osamotnieni i nadzy poddaliby się pod rozkazy starszych, aby nie tylko nie mieć żadnej troski o innych, ale nawet o siebie samych. Zamiast tego zdarza się często, że spieszno im do władzy nad braćmi, ale sami nigdy się nie poddają starszym; poczynają od pychy i pragną uczyć innych, a sami ani się nie nauczą, ani nie czynią tego, czego nauczać należy. Cóż dziwnego, że stawszy się - według słów Zbawiciela - ślepymi przewod­nikami ślepych, razem z nimi w dół wpadają.

 

Augustyn z Hippony, Mowa Guelfebr. 32,10

Jeśli więc i źli mogą mówić rzeczy dobre, odpowiedzmy Chrystusowi i powiedzmy, aby mówić, a nie potępiać lub ganić: Panie, jeśli źli mogą mówić rzeczy dobre - o czym nam przypomniałeś i powiedziałeś w słowach: „Co mó­wią, czyńcie, co zaś czynią, tego nie czyńcie” (por. Mt 23,3) -jeśli więc źli mogą mówić rzeczy dobre, to dlaczego w innym miejscu mówisz: „Obłudnicy, nie możecie mówić dobrych rzeczy, ponieważ jesteście źli” (Mt 12,34). Przyjrzyjcie się więc całej tej sprawie, a potem - z Jego pomocą - poszukajcie rozwiązania.

Postawię jeszcze jedno pytanie. Chrystus mówi: „Co mówią, czyńcie, co zaś czynią, tego nie czyńcie”, bo mówią, ale nie czynią. Cóż to znaczy innego jak nie to, że mówią rzeczy dobre, a czynią złe. Przeto to, co mówią, powinni czynić, nie powinni natomiast naśladować ich w tym, co czynią. W innym miejscu zaś mówi: „Czyż nie zbierają winnej jagody z cierni albo z ostu figi?” (Mt 7,16). „Wszelkie drzewo poznaje się po owocach” (Łk 6,44). Cóż więc, jak będziemy posłuszni, jak zrozumiemy? Oto są krzaki, oto ciernie. Co robić? Nakazujesz mi zbierać winne jagody z cierni. Tu nakazujesz, tam roz­kazujesz, jak mam więc być posłuszny? Słuchaj, zrozum!

Gdy mówię: „Co mówią, czyńcie, co zaś czynią, tego nie czyńcie”, zwróć uwagę na to, co mówię. Powiedzia­łem: „Na stolicy Mojżeszowej zasiedli” (Mt 23,2). Gdy więc mówią rzeczy dobre, to nie oni mówią, ale stolica Mojżeszowa. Stolicę położył jako naukę nie dlatego, żeby stolica przemawiała, ale czyni to nauka Mojżesza; jest ona w ich pamięci, ale nie w czynach. Gdy jednak sami mówią, gdy sami przemawiają, to jest, gdy mówią z tego, co jest ich, to cóż słyszymy: „Jakże możecie mówić rzeczy dobre, gdy sami jesteście źli?” (Mt 12,34).

Zwróć jeszcze uwagę na inną przypowieść. Nie zbierajcie winnej jagody z cierni; nie może się ona bowiem narodzić na cierniach. Ale czy nie zauważyliście, że gałęzie winogron wzrastając pną się na żywopłot, wrastają w ciernie, wypuszczają odnogi między ciernie, i że na żywopłocie składają grona winne pomiędzy cierniami? Łakniesz, przechodzisz i widzisz grono winne pomiędzy cierniami; gdy nie czynisz, nie zrywasz. Łakniesz i pragniesz zerwać. Zerwij, ale wyciągnij rękę uważnie i ostrożnie. Strzeż się cierni, ale zrywaj owoc. Podobnie rzecz się ma, gdy najgorszy lub zły człowiek wykłada ci naukę Chrystusa. Słuchaj, przyjmij i nie potępiaj. Jeśli jest złym człowiekiem, to ciernie są jego, jeśli natomiast mówi rzeczy dobre, to są one owym gronem winnym pomiędzy cierniami, bo nie rodzą się z cierni. A więc jeśli pragniesz, zerwij, ale uważaj bacznie na ciernie. Jeśli bowiem zaczniesz naśladować jego czyny, gdy chętnie go słuchasz, to nierozważnie wyciągną­łeś rękę i nim dosięgłeś owocu, natknąłeś się na ciernie; odszedłeś zraniony, odszedłeś poszarpany; nie przyda ci się owoc pochodzący z winnego szczepu, bo na przeszkodzie stoją ciernie pochodzące ze swego własnego korzenia. Uważaj, skąd zerwałeś owoc, abyś nie zbłądził, bo tam jest odrośl. Skieruj oczy na odrośl, bacz, że należy ona do krzewu winnego, że pochodzi z krzewu winnego, że z krzewu winnego wyrasta, ale wrosła w ciernie. Czyż szczep winny nie musi obejmować gałązek? Podobnie nauka Chrystusa: zakorzenia się na drzewach dobrych, ale też i na złych cierniach; głoszą ją dobrzy, głoszą też i źli. Ty więc bacz, skąd pochodzi owoc, skąd rodzi się to, czym się żywisz, a skąd rodzi się to, co kole. Zmieszane są bowiem z pozoru, dla oka, ale oddzielone w korzeniu.

 

Ambroży z Mediolanu, ŁkKom 5,81

Wielka w tym też nauka dotycząca cnoty, abyś na niepłodnych drzewach nie szukał owocu ani też z nieuro­dzajnych pól nie oczekiwał obfitych plonów. Tylko bowiem przez kogoś uprawione pole może wydać owoce. Wśród cierni tego świata nie znajdziesz owej figi, która z powodu obfitych owoców jest lepsza od innych drzew i słusznie widzi się w niej symbol zmartwychwstania... Winniśmy więc daleko odrzucić od siebie wszystkie ziemskie troski, które dręczą ducha, rozpraszają umysł, abyśmy mogli dzięki pilnej uprawie zyskać dojrzałe owoce, jakich na nieuprawnej roli tego świata znaleźć nie możemy, bo „nie zbierają z cierni fig lub winogron z głogu” (Łk 6,44). Jedno stosuje się do świata i do zmartwychwstania, drugie do duszy i ciała. Nikt bowiem przez grzechy nie osiągnie owocu dla swej duszy. Ta bowiem jak winogrono, będące blisko ziemi, psuje się, natomiast na wyżynach dojrzewa. Albo też oznacza to, że nikt nie może uniknąć zguby swego ciała, jeśli nie odkupi go Chrystus, który jak winogrono zawisł na krzyżu.