Menu

VI Niedziela Wielkiego Postu w roku A

Uroczysty wjazd do Jerozolimy - Mt 21, 1-11 

 

^1. Gdy się przybliżyli do Jerozolimy przyszli do Betfage na Górze Oliwnej, wtedy Jezus posłał dwóch uczniów

^2. i rzekł im: Idźcie do wsi, która jest przed wami, a zaraz znajdziecie oślicę uwiązaną i źrebię z nią. Odwiążcie je i przyprowadźcie do Mnie!

^3. A gdyby wam kto co mówił, powiecie: Pan ich potrzebuje, a zaraz je puści.

^4. Stało się to, żeby się spełniło słowo Proroka:

^5. Powiedzcie Córze Syjońskiej: Oto Król twój przychodzi do Ciebie łagodny, siedzący na osiołku, źrebięciu oślicy.

^6. Uczniowie poszli i uczynili, jak im Jezus polecił.

^7. Przyprowadzili oślicę i źrebię i położyli na nie swe płaszcze, a On usiadł na nich.

^8. A ogromny tłum słał swe płaszcze na drodze, inni obcinali gałązki z drzew i ścielili na drodze.

^9. A tłumy, które Go poprzedzały i które szły za Nim, wołały głośno: Hosanna Synowi Dawida! Błogosławiony Ten, który przychodzi w imię Pańskie! Hosanna na wysokościach!

^10. Gdy wjechał do Jerozolimy, poruszyło się całe miasto, i pytano: Kto to jest?

^11. A tłumy odpowiadały: To jest prorok, Jezus z Nazaretu w Galilei.

 

 

Mt 24,3 A gdy siedział na Górze Oliwnej, podeszli do Niego uczniowie i pytali na osobności: «Powiedz nam, kiedy to nastąpi i jaki będzie znak Twego przyjścia i końca świata?»

Za 14,4 W owym dniu dotknie stopami Góry Oliwnej, która jest naprzeciw Jerozolimy od strony wschodniej, a Góra Oliwna rozstąpi się w połowie od wschodu ku zachodowi i powstanie wielka dolina. Połowa góry przesunie się na północ, a połowa na południe.

£k 19,37 Zbliżał się już do zboczy Góry Oliwnej, kiedy całe mnóstwo uczniów poczęło wielbić radośnie Boga za wszystkie cuda, które widzieli.

 £k 21,37 Przez dzień nauczał Jezus w świątyni, wieczorem zaś wychodził i noce spędzał na górze zwanej Oliwną.

Dz 1,12 Wtedy wrócili do Jerozolimy z góry, zwanej Oliwną, która leży blisko Jerozolimy, w odległości drogi szabatowej.

 

 

Mt 26,18 On odrzekł: «Idźcie do miasta, do znanego nam człowieka, i powiedzcie mu: "Nauczyciel mówi: Czas mój jest bliski; u ciebie chcę urządzić Paschę z moimi uczniami"».

Mk 11,2-3 rzekł im: «Idźcie do wsi, która jest przed wami, a zaraz przy wejściu do niej znajdziecie oślę uwiązane, na którym jeszcze nikt z ludzi nie siedział. Odwiążcie je i przyprowadźcie tutaj! A gdyby was kto pytał, dlaczego to robicie, powiedzcie: Pan go potrzebuje i zaraz odeśle je tu z powrotem».

Mk 14,13-14 I posłał dwóch spośród swoich uczniów z tym poleceniem: «Idźcie do miasta, a spotka was człowiek, niosący dzban wody. Idźcie za nim i tam, gdzie wejdzie, powiecie gospodarzowi: Nauczyciel pyta: gdzie jest dla Mnie izba, w której mógłbym spożyć Paschę z moimi uczniami?  On wskaże wam na górze salę dużą, usłaną i gotową. Tam przygotujecie dla nas». Uczniowie wybrali się i przyszli do miasta, gdzie znaleźli, tak jak im powiedział, i przygotowali Paschę.

£k 19,30-32 mówiąc: «Idźcie do wsi, która jest naprzeciwko, a wchodząc do niej, znajdziecie oślę uwiązane, którego jeszcze nikt nie dosiadł. Odwiążcie je i przyprowadźcie tutaj!  A gdyby was kto pytał: "Dlaczego odwiązujecie?", tak powiecie: "Pan go potrzebuje"».  Wysłani poszli i znaleźli wszystko tak, jak im powiedział.

J 2,5-8 Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie».  Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych przeznaczonych do żydowskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary. Rzekł do nich Jezus: «Napełnijcie stągwie wodą!» I napełnili je aż po brzegi.  Potem do nich powiedział: «Zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście weselnemu!» Oni zaś zanieśli.

 

 

1 Krn 29,14-16 Czymże ja jestem i czym jest lud mój, żebyśmy Ci mogli ofiarować dobrowolnie te rzeczy? Albowiem od Ciebie to wszystko pochodzi i co z ręki Twojej mamy, dajemy Tobie.  Jesteśmy bowiem pielgrzymami przed Tobą i przychodniami, jak byli wszyscy przodkowie nasi; dni nasze jak cień na ziemi mijają bez żadnej nadziei.  O Panie, Boże nasz, całe to bogactwo, któreśmy przygotowali, by zbudować dom Tobie i Twemu świętemu imieniu, z ręki Twojej pochodzi i wszystko jest Twoje.

Ps 24,1 Do Pana należy ziemia i to, co ją napełnia, świat i jego mieszkańcy.

Ps 50,10-11 bo do Mnie należy cała zwierzyna po lasach, tysiąc zwierząt na moich górach. Znam całe ptactwo powietrzne, i do Mnie należy to, co się porusza na polu.

Ag 2,8-9 Do Mnie należy srebro i do Mnie złoto - wyrocznia Pana Zastępów  Przyszła chwała tego domu będzie większa od dawnej, mówi Pan Zastępów; na tym to miejscu Ja udzielę pokoju» - wyrocznia Pana Zastępów.

Ezd 1,1 Aby się spełniło słowo Pańskie z ust Jeremiasza, pobudził Pan ducha Cyrusa, króla perskiego, w pierwszym roku jego panowania, tak iż obwieścił on, również na piśmie, w całym państwie swoim, co następuje:

J 17,2 i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś.

Dz 17,25 i nie odbiera posługi z rąk ludzkich, jak gdyby czegoś potrzebował, bo sam daje wszystkim życie i oddech, i wszystko.

2 Kor 8,9 Znacie przecież łaskę Pana naszego Jezusa Chrystusa, który będąc bogaty, dla was stał się ubogim, aby was ubóstwem swoim ubogacić.

1 Krl 17,9 «Wstań! Idź do Sarepty koło Sydonu i tam będziesz mógł zamieszkać, albowiem kazałem tam pewnej wdowie, aby cię żywiła».

Ezd 7,27 Uwielbiony niech będzie Pan, Bóg ojców naszych, który tak pokierował umysłem króla, by uświetnić dom Pański w Jerozolimie,

2 Kor 8,1-2 Donosimy wam, bracia, o łasce Bożej, jakiej dostąpiły Kościoły Macedonii,  jak to w dotkliwej próbie ucisku uradowały się bardzo i jak skrajne ich ubóstwo zajaśniało bogactwem prostoty.

2 Kor 8,16 A Bogu niech będą dzięki za to, że wszczepił tę troskę o was w serce Tytusa,

Jk 1,17 Każde dobro, jakie otrzymujemy, i wszelki dar doskonały zstępują z góry, od Ojca świateł, u którego nie ma przemiany ani cienia zmienności.

              

 

Mt 26,56 Lecz stało się to wszystko, żeby się wypełniły Pisma proroków». Wtedy wszyscy uczniowie opuścili Go i uciekli.

J 19,36-37 Stało się to bowiem, aby się wypełniło Pismo: Kość jego nie będzie złamana.  I znowu na innym miejscu mówi Pismo: Będą patrzeć na Tego, którego przebili.

Za 9,9 Raduj się wielce, Córo Syjonu, wołaj radośnie, Córo Jeruzalem! Oto Król twój idzie do ciebie, sprawiedliwy i zwycięski. Pokorny - jedzie na osiołku, na oślątku, źrebięciu oślicy.

 

 

Iz 12,6 Wznoś okrzyki i wołaj z radości, mieszkanko Syjonu, bo wielki jest pośród ciebie Święty Izraela!»

Iz 40,9 Wstąpże na wysoką górę, zwiastunko dobrej nowiny w Syjonie! Podnieś mocno twój głos, zwiastunko dobrej nowiny w Jeruzalem! Podnieś głos, nie bój się! Powiedz miastom judzkim: «Oto wasz Bóg!»

Iz 62,11 Oto co Pan obwieszcza wszystkim krańcom ziemi: «Mówcie do Córy Syjońskiej: Oto twój Zbawca przychodzi. Oto Jego nagroda z Nim idzie i zapłata Jego przed Nim.

So 3,14-15 Wyśpiewuj, Córo Syjońska! Podnieś radosny okrzyk, Izraelu! Ciesz się i wesel z całego serca, Córo Jeruzalem! Oddalił Pan wyroki na ciebie, usunął twego nieprzyjaciela: król Izraela, Pan, jest pośród ciebie, nie będziesz już bała się złego.

Mt 2,2 i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać mu pokłon».

Mt 2,6 A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela».

Ps 2,6-12 «Przecież Ja ustanowiłem sobie króla na Syjonie, świętej górze mojej».  Ogłoszę postanowienie Pana: Powiedział do mnie: «Tyś Synem moim, Ja Ciebie dziś zrodziłem.  Żądaj ode Mnie, a dam Ci narody w dziedzictwo i w posiadanie Twoje krańce ziemi. Żelazną rózgą będziesz nimi rządzić i jak naczynie garncarza ich pokruszysz». A teraz, królowie, zrozumcie, nauczcie się, sędziowie ziemi! Służcie Panu z bojaźnią  i Jego nogi ze drżeniem całujcie, bo zapłonie gniewem i poginiecie w drodze, gdyż gniew Jego prędko wybucha. Szczęśliwi wszyscy, co w Nim szukają ucieczki.

Ps 45,2  Z mego serca tryska piękne słowo: utwór mój głoszę dla króla; mój język jest jak rylec biegłego pisarza.

Ps 110,1-4 Wyrocznia Boga dla Pana mego: «Siądź po mojej prawicy, aż Twych wrogów położę jako podnóżek pod Twoje stopy».  Twoje potężne berło niech Pan rozciągnie z Syjonu: «Panuj wśród swych nieprzyjaciół! Przy Tobie panowanie w dniu Twej potęgi, w świętych szatach będziesz. Z łona jutrzenki jak rosę Cię zrodziłem». Pan przysiągł i żal Mu nie będzie: «Tyś Kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka».

Iz 9,5-6 Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju.  Wielkie będzie Jego panowanie w pokoju bez granic na tronie Dawida i nad Jego królestwem, które On utwierdzi i umocni prawem i sprawiedliwością, odtąd i na wieki. Zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona.

Jer 23,5-6 Oto nadejdą dni - wyrocznia Pana - kiedy wzbudzę Dawidowi Odrośl sprawiedliwą. Będzie panował jako król, postępując roztropnie, i będzie wykonywał prawo i sprawiedliwość na ziemi.  W jego dniach Juda dostąpi zbawienia, a Izrael będzie mieszkał bezpiecznie. To zaś będzie imię, którym go będą nazywać: "Pan naszą sprawiedliwością".

Ez 34,24 A Ja, Pan, będę ich Bogiem, sługa zaś mój, Dawid, będzie władcą pośród nich. Ja, Pan, to powiedziałem.

Dn 7,13-14 Patrzałem w nocnych widzeniach: a oto na obłokach nieba przybywa jakby Syn Człowieczy. Podchodzi do Przedwiecznego i wprowadzają Go przed Niego. Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską, a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie.

J 1,49 Odpowiedział Mu Natanael: «Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś Królem Izraela!»

J 19,15-22 A oni krzyczeli: «Precz! Precz! Ukrzyżuj Go!» Piłat rzekł do nich: «Czyż króla waszego mam ukrzyżować?» Odpowiedzieli arcykapłani: «Poza Cezarem nie mamy króla».  Wtedy więc wydał Go im, aby Go ukrzyżowano. Zabrali zatem Jezusa.  A On sam dźwigając krzyż wyszedł na miejsce zwane Miejscem Czaszki, które po hebrajsku nazywa się Golgota.  Tam Go ukrzyżowano, a z Nim dwóch innych, z jednej i drugiej strony, pośrodku zaś Jezusa.  Wypisał też Piłat tytuł winy i kazał go umieścić na krzyżu. A było napisane: «Jezus Nazarejczyk, Król Żydowski».  Ten napis czytało wielu Żydów, ponieważ miejsce, gdzie ukrzyżowano Jezusa, było blisko miasta. A było napisane w języku hebrajskim, łacińskim i greckim. Arcykapłani żydowscy mówili do Piłata: «Nie pisz: Król Żydowski, ale że On powiedział: Jestem Królem Żydowskim». Odparł Piłat: «Com napisał, napisałem».

Mt 11,29 Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych.

Mt 12,19-20 Nie będzie się spierał ani krzyczał, i nikt nie usłyszy na ulicach Jego głosu.  Trzciny zgniecionej nie złamie ani knota tlejącego nie dogasi, aż zwycięsko sąd przeprowadzi.

2 Kor 10,1 Zresztą ja sam, Paweł, upominam was przez cichość i łagodność Chrystusa, ja, który będąc między wami, uchodzę w oczach waszych za pokornego a z daleka od was jestem dla was zbyt surowy,

Flp 2,3-5 a niczego nie pragnąc dla niewłaściwego współzawodnictwa ani dla próżnej chwały, lecz w pokorze oceniając jedni drugich za wyżej stojących od siebie.  Niech każdy ma na oku nie tylko swoje własne sprawy, ale też i drugich! To dążenie niech was ożywia; ono też było w Chrystusie Jezusie.

Oz 1,7 Domowi jednak Judy okażę swą litość, znajdą ratunek we mnie, w Panu, Bogu swoim. Nie ocalę ich jednak przy pomocy łuku i miecza ani też wojny, koni czy jeźdźców».

 

 

Rdz 6,22 I Noe wykonał wszystko tak, jak Bóg polecił mu uczynić.

Rdz 12,4 Abram udał się w drogę, jak mu Pan rozkazał, a z nim poszedł i Lot. Abram miał siedemdziesiąt pięć lat, gdy wyszedł z Charanu.

Wj 39,43 Gdy zaś ujrzał Mojżesz, że wszystko wykonali, jak nakazał Pan, udzielił im błogosławieństwa.

Wj 40,16 Mojżesz wykonał wszystko tak, jak mu to Pan nakazał uczynić. Tak wykonał.

1 Sm 15,11 «Żałuję tego, że Saula ustanowiłem królem, gdyż ode mnie odstąpił i nie wypełniał moich przykazań». Smuciło to Samuela, dlatego całą noc modlił się do Pana.

J 15,14 Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję.

 

 

Mk 11,4-7 Poszli i znaleźli oślę przywiązane do drzwi z zewnątrz, na ulicy. Odwiązali je, a niektórzy ze stojących tam pytali ich: «Co to ma znaczyć, że odwiązujecie oślę?» Oni zaś odpowiedzieli im tak, jak Jezus polecił. I pozwolili im. Przyprowadzili więc oślę do Jezusa i zarzucili na nie swe płaszcze, a On wsiadł na nie.

£k 19,32-35 Wysłani poszli i znaleźli wszystko tak, jak im powiedział. A gdy odwiązywali oślę, zapytali ich jego właściciele: «Czemu odwiązujecie oślę?»  Odpowiedzieli: «Pan go potrzebuje». I przyprowadzili je do Jezusa, a zarzuciwszy na nie swe płaszcze, wsadzili na nie Jezusa.

2 Krl 9,13 Wtedy pospiesznie zdjęli swoje okrycia, rozesłali je pod nim, na samych stopniach, zatrąbili i ogłosili: «Jehu jest królem!»

 

 

Kpł23,40 Weźcie sobie pierwszego dnia owoce pięknych drzew, liście palmowe, gałązki gęstych drzew i wierzb nadrzecznych. Będziecie się weselić przed Panem, Bogiem waszym, przez siedem dni.

J 12,13 wziął gałązki palmowe i wybiegł Mu naprzeciw. Wołali: Hosanna! Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie oraz «Król izraelski!»

 

 

Mt 21,15 Lecz arcykapłani i uczeni w Piśmie - widząc cuda, które uczynił, i dzieci wołające w : «Hosanna Synowi Dawida» - oburzyli się

Ps 118,24-26 Oto dzień, który Pan uczynił: radujmy się zeń i weselmy! O Panie, wybaw! O Panie, daj pomyślność! Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie! Błogosławimy wam z domu Pańskiego.

Mk 11,9-10 A ci, którzy Go poprzedzali i którzy szli za Nim, wołali: «Hosanna! Błogosławiony Ten, który przychodzi w imię Pańskie. Błogosławione królestwo ojca naszego Dawida, które przychodzi. Hosanna na wysokościach!»

Mt 23,39 Albowiem powiadam wam: Nie ujrzycie Mnie odtąd, aż powiecie: Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie».

£k 19,37-38 Zbliżał się już do zboczy Góry Oliwnej, kiedy całe mnóstwo uczniów poczęło wielbić radośnie Boga za wszystkie cuda, które widzieli. I wołali głośno: «Błogosławiony Król, który przychodzi w imię Pańskie. Pokój w niebie i chwała na wysokościach».

J 12,13-15 wziął gałązki palmowe i wybiegł Mu naprzeciw. Wołali: Hosanna! Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie oraz «Król izraelski!»  A gdy Jezus znalazł osiołka, dosiadł go, jak jest napisane:  Nie bój się, Córo Syjońska! Oto Król twój przychodzi, siedząc na oślęciu.

£k 2,14 «Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania».

 

 

1 Sm 16,4 Samuel uczynił tak, jak polecił mu Pan, i udał się do Betlejem. Naprzeciw niego wyszła przelękniona starszyzna miasta. Jeden z nich zapytał: «Czy twe przybycie oznacza pokój?»

J 12,16-19 Z początku Jego uczniowie tego nie zrozumieli. Ale gdy Jezus został uwielbiony, wówczas przypomnieli sobie, że to o Nim było napisane i że tak Mu uczynili.  Dawał więc świadectwo ten tłum, który był z Nim wówczas, kiedy Łazarza z grobu wywołał i wskrzesił z martwych. Dlatego też tłum wyszedł Mu na spotkanie, ponieważ usłyszał, że ten znak uczynił. Faryzeusze zaś mówili jeden do drugiego: «Widzicie, że nic nie zyskujecie? Patrz - świat poszedł za Nim».

Pnp 3,6 Kim jest ta, co się wyłania z pustyni wśród słupów dymu, owiana wonią mirry i kadzidła, i wszelkich wonności kupców?

Iz 63,1 Któż to jest Ten, który przybywa z Edomu, z Bosry idzie w szatach szkarłatnych? Ten wspaniały w swoim odzieniu, który kroczy z wielką swą mocą? - To Ja jestem tym, który mówi sprawiedliwie, potężny w wybawianiu. -

£k 5,21 Na to uczeni w Piśmie i faryzeusze poczęli się zastanawiać i mówić. «Któż On jest, że śmie mówić bluźnierstwa? Któż może odpuszczać grzechy prócz samego Boga?»

£k 7,49 Na to współbiesiadnicy zaczęli mówić sami do siebie: «Któż On jest, że nawet grzechy odpuszcza?»

£k 9,9 Lecz Herod mówił: «Jana ja ściąć kazałem. Któż więc jest Ten, o którym takie rzeczy słyszę?» I chciał Go zobaczyć.

£k 20,2 zapytali Go: «Powiedz nam, jakim prawem to czynisz albo kto Ci dał tę władzę?»

J 2,18 W odpowiedzi zaś na to Żydzi rzekli do Niego: «Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz?»

Dz 9,5 «Kto jesteś, Panie?» - powiedział. A On: «Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz.

 

 

Mt 16,13-14 Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?»  A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków».

Pwt 18,1519 Pan, Bóg twój, wzbudzi ci proroka spośród braci twoich, podobnego do mnie. Jego będziesz słuchał.  Właśnie o to prosiłeś Pana, Boga swego, na Horebie, w dniu zgromadzenia: «Niech więcej nie słucham głosu Pana, Boga mojego, i niech już nie widzę tego wielkiego ognia, abym nie umarł». I odrzekł mi Pan: «Dobrze powiedzieli. Wzbudzę im proroka spośród ich braci, takiego jak ty, i włożę w jego usta moje słowa, będzie im mówił wszystko, co rozkażę. Jeśli ktoś nie będzie słuchać moich słów, które on wypowie w moim imieniu, Ja od niego zażądam zdania sprawy.

£k 7,16 A wszystkich ogarnął strach; wielbili Boga i mówili: «Wielki prorok powstał wśród nas, i Bóg łaskawie nawiedził lud swój».

J 9,17 Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim myślisz w związku z tym, że ci otworzył oczy?» Odpowiedział, «To prorok».

Dz 3,22-23 Powiedział przecież Mojżesz: Proroka jak ja wzbudzi wam Pan, Bóg nasz, spośród braci waszych. Słuchajcie Go we wszystkim, co wam powie. A każdy, kto nie posłucha tego Proroka, zostanie usunięty z ludu.

J 1,45-46 Filip spotkał Natanaela i powiedział do niego: «Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy - Jezusa, syna Józefa z Nazaretu».  Rzekł do niego Natanael: «Czyż może być co dobrego z Nazaretu?» Odpowiedział mu Filip: «Chodź i zobacz!»

J 6,14 A kiedy ci ludzie spostrzegli, jaki cud uczynił Jezus, mówili: «Ten prawdziwie jest prorokiem, który miał przyjść na świat».

 

 

 

 

Anonim z IX w., Homilie do Ewangelii 10

Widzę, bracia, że przyszliście dzisiaj do kościoła chęt­niej, niż zwykliście to czynić, i że przynieśliście z radością gałązki drzew. Ale na co się to przyda tym, którzy nie wiedzą, dlaczego to czynią, albo też co one oznaczają?

Powinniście wiedzieć, że w tym dniu, to jest na pięć dni przed swoją męką, Zbawiciel nasz dosiadł oślicy na Górze Oliwnej, aby udać się do Jerozolimy, a gdy tłumy usłyszały, że Jezus przybywa do Jerozolimy, wyszły Mu naprzeciw z gałązkami palm, i gdy już zbliżał się do zejścia z Góry Oliwnej, tłumy schodzących poczęły, pełne radości, wielkim głosem chwalić Boga. I przez te pięć dni, to jest aż do wieczora dnia piątego, kiedy to po wieczerzy został wydany, każdego dnia nauczał w świątyni, a każdej nocy pozostawał na Górze Oliwnej. A ponieważ dziesiątego dnia zamykano ba­ranka, którego synowie izraelscy składali w ofierze dnia czternastego, słusznie tego dnia, w którym za­mykano baranka - typ Jezusa - wszedł do Jerozolimy ów prawdziwy Baranek, którym jest Chrystus Pan, On, który w piątek miał zostać ukrzyżowany. Dziś więc tłumy słały swoje szaty na drodze, a inni, uciąwszy gałęzie z drzew, podobnie słali je na drodze, którą kroczył Pan.

Święta Matka Kościoła czci to dzisiaj cieleśnie, aby się kiedyś spełniło na sposób o wiele ważniejszy - duchowo. Bo oślica przedstawia wszelką duszę świętą. Pan siedzi na oślicy i zmierza do Jerozolimy wtedy, gdy mieszkając w duszach waszych sprawia, że gardzimy światem, a miłu­jemy niebieską ojczyznę. Rzucacie Panu na drogę szaty, gdy przygotowując Mu drogę do was, ciała swe umartwia­cie przez wstrzemięźliwość. Ucinacie gałęzie z drzew, jeśli ukochawszy cnoty świętych Ojców przygotowujecie drogę do siebie przybywającemu Panu. Kim był Abraham? Kim był Józef? Kim Dawid? Kim byli pozostali sprawiedliwi, jak nie owocującymi drzewami? Uczcie się od Abrahama posłuszeństwa, od Józefa - czystości, od Dawida - poko­ry, jeśli pragniecie otrzymać wieczne zbawienie.

A ponieważ palma oznacza zwycięstwo, niesiemy pal­my w rękach wtedy, gdy tak Panu śpiewamy pochwały zwycięstwa, iż żyjąc dobrze, staramy się zwyciężyć szata­na. A to, bracia, powinniście wiedzieć, że na próżno niesie gałąź oliwną ten, który nie miłuje czynów miłosierdzia. Podobnie bez żadnego pożytku niesie palmę ten, którego szatan zwyciężył przez oszustwo. Zwróćcie się do waszych sumień i sprawdźcie, czy nastawienie ducha waszego odpowiada temu, co czynicie cieleśnie.

Wierzcie silnie, bracia, że stanowi to dla nas niebez­pieczeństwo, jeślibyśmy wam nie zwiastowali tajemnic naszego Zbawiciela, dla was natomiast, jeślibyście je lekceważyli. Napominamy was w końcu, abyście im bardziej zbliża się Wielkanoc, tym bardziej przygotowali się do niej przez oczyszczenie z wszelkiej zazdrości, nienawiści, gniewu, zniewag, obelg i oszczerstwa, aby móc godnie święcić ów dzień.

Odpuście tym, którzy zgrzeszyli przeciw wam, aby i Pan przebaczył wasze grzechy, bo jeśliby kto zachował gniew lub nienawiść względem nawet jednego człowieka, będzie obchodził Wielkanoc na swoje nieszczęście; w tej bowiem świętej Komunii nie będzie wraz z Piotrem spożywał życia, ale z Judaszem śmierć. Niech to odwróci od was Ten, który stworzył nas swoją mocą, a miłością odkupił, Jezus Chrystus, Pan nasz, który z Ojcem i Synem żyje i króluje na wieki wieków. Amen.

 

Grzegorz z Narek, Księga Modlitw 77 (na Wielki Piątek)

Przejętemu lękiem zmieszanym z miłością wydaje się rzeczą słuszną powiedzieć tu kilka słów o cierpieniach, które znosiłeś dla mnie, o Boże wszystkich!

Stałeś przed trybunałem Twoich stworzeń w naturze, która jest moją, nie przemówiłeś, Ty, który obdarzasz słowem, nie podniosłeś głosu, Ty, który stworzyłeś język, nie krzyczałeś, Ty, który wstrząsasz ziemią... Ty ich nie zganiłeś, choć czyniłeś im dobrze... nie zawstydziłeś tego, który Cię wydał na męki śmierci.

Nie opierałeś się, gdy Cię wiązano, a gdy Cię policzkowano, nie oburzałeś się gniewem, nie wymyślałeś im, gdy pluto Ci w twarz, a gdy Cię bito pięściami, nawet nie zadrżałeś; gdy naśmiewano się z Ciebie, nie wybuchnąłeś gniewem, gdy Cię biczami smagano, nie zmieniłeś nawet wyrazu twarzy.

Obnażono Go z tuniki, która Go okrywała, jakoby był On bez sił i znowu okryto Go, jakby jeńca niezdolnego do ucieczki... Przez ubiczowanie wydali Go pomiędzy ostatnią hołotę, w najgorsze uniżenie, zginali kolana, aby Mu ubliżać, i włożyli Mu na głowę wieniec, aby Nim pogardzić. Nie dają Ci nawet na chwilę spokoju, o Źródło Życia, i natychmiast przygotowują Ci narzędzie śmierci, abyś je poniósł.

Przyjąłeś je z wielkodusznością, wziąłeś je ze słodyczą, poniosłeś je z cierpliwością. Ty sam obarczyłeś się drzewem cierpienia, jakobyś był winny, na swych ramionach niosłeś broń życia, jakoby kwiat lilii, co rośnie w dolinie... Kazali Ci wyjść na zewnątrz jak ofierze całopalnej...

Rozciągnęli Cię na ołtarzu krzyża jakby ofiarę, przybito Cię, jakbyś był złoczyńcą, przykuto Cię, jakbyś się buntował, Ciebie, który jesteś wielkością nietykalną, jakoby bandytę, Ciebie, który jesteś wielkością nietykalną, jakoby męża boleści, Ciebie, którego adorują Cheruby, jakoby stworzenie pełne pogardy, Ciebie, który jesteś przyczyną życia, jakoby stworzenie zniszczone przez śmierć, Ciebie, który wyłożyłeś Ewangelię, jako bluźniercę Prawa, Pana, który jest wypełnieniem Proroków, jako przestępcę Pisma, Ciebie, który jesteś promieniem chwały i pieczęcią myśli niezgłębionych Ojca, jako przeciwnika woli Tego, który Cię zrodził, Ciebie, który jesteś prawdziwym Błogosławionym, jako wygnańca, Ciebie, który rozwiązałeś więzy Prawa, jakby wyłączonego, Ciebie, który jesteś ogniem pożerającym, jako potępionego jeńca, Ciebie, który budzisz lęk w niebie i na ziemi, jako człowieka sprawiedliwie ukaranego, Ciebie, który jesteś ukryty w niedostępnym świetle, jako ziemskiego jeńca.

O Ty, który jesteś słodyczą i pobłażliwą dobrocią, Ty, który jesteś miłosierny i pełen przebaczenia, 0 Ty, który dla mnie niewdzięcznego i niegodnego sługi, Panie... Ty sam przyjąłeś dobrowolnie wszystkie te cierpienia i w dobrowolnym upodobaniu znosiłeś je w swej naturze ludzkiej, którą sam przyjąłeś, aż do miejsca snu w jaskini, w której Cię pogrzebano. Nie straciłeś jednak nic z pełni zawsze tej samej, Boże, którego zgłębić nie można.

Po zniesieniu tych wszystkich zniewag z niewypowiedzianą cierpliwością zmartwychwstałeś, żyjąc własną mocą w porywającym świetle, w pełni człowieczeństwa, w doskonałej Boskości. Ty jesteś błogosławiony przez Twą chwałę, jesteś uwielbiony przez Twoją litość, czczony zawsze przez Twe miłosierdzie na wieki wieków. Amen.